فردی که دچار معلولیت می شود، به طور طبیعی ابتدا احساس افسردگی و اضطراب دارد و معمولا از آینده خود احساس ناامیدی می کند.
اگرچه معلولیت توانایی های جسمی فردی را محدود می کند، اما تاثیر روانی که بر فرد می گذارد، بسیار بیشتر خواهد بود و اگر درمان نشود، به روحیه فرد لطمه بزرگی وارد می کند و او را به گوشهگیری می کشاند.
اغلب افرادی که به تازگی دچار معلولیت شده اند، تمایل ندارند که در اجتماع حضور پیدا کنند و از مواجهه با افراد خجالت می کشند.
به اطرافیان فرد معلول توصیه می شود که محیط عاطفی خانواده را حفظ کنند تجهیزات لازم را در اختیار فرد معلول قرار دهند و در صورت نیاز برای رفع نیازهای روزانه فرد معلول مانند نظافت شخصی و دستشویی و حمام رفتن، برای او پرستار بگیرند
اطرافیان افراد معلول باید بسیار هوشمندانه عمل کنند و متناسب با مشکلات روانی به وجود آمده، راه حل مناسبی را برای آن بیاندیشند و حتی المقدور با روانشناس ماهر در این خصوص مشورت کرده و سعی کنند در درجه اول بهداشت روانی فرد را حفظ کنند تا معلولیت به چالشی بزرگ در زندگی او تبدیل نشود.
حمایت های عملی برای کمک به فرد معلول برای تطبیق پیدا کردن با شرایط جدید
فعالیت های عملی برای حمایت از افراد معلول باید با پشتکار و صبر انجام بگیرد. در ابتدا باید مشخص شود که فرد معلول چه فعالیت هایی را می تواند به صورت مستقل و بدون کمک دیگران انجام دهد.
سپس بر حسب اولویت نیازهای فرد، وسایل و تجهیزات پزشکی کمک کننده برای او تهیه شود، مثلا اگر قادر به راه رفتن به تنهایی نیست، از وسایلی مانند عصا یا واکراستفاده کند.
حمایت های مالی از افراد معلول
متاسفانه هنگامی فرد دجار معلولیت می شود، نه تنها به خدمات بهداشتی و توانبخشی که غالبا هزینه بر و گران هستند، نیاز پیدا می کند، بلکه به سبب معلولیت و کاهش توانایی های قبلی خود، به نوعی با کاهش درآمد نیز روبرو می شود.
بنابراین اکثر افراد معلول دچار مشکلات مالی می شوند و اگر تحت حمایت مالی موسسات بیمه و خیریه قرار نگیرند، مشکلات مالی نیز بر مشکلات روحی و جسمی آنها اضافه می شود و تحمل شرایط را بیش از بیش برایشان دشوار می سازد.